Θεραπεία - Γενικά PDF Εκτύπωση E-mail

Πότε είναι απαραίτητη;
Θεραπευτικές επιλογές

Πότε είναι η θεραπεία απαραίτητη;
Οι αποφάσεις σχετικά με την θεραπεία βασίζονται στην: 

Γενικά, καμία θεραπεία δεν είναι αναγκαία σε εκείνους τους άνδρες που έχουν μόνο ελάχιστα συμπτώματα.

Η θεραπεία, κυρίως η χειρουργική, συνιστάται στις παρακάτω περιπτώσεις:

  • Ανεπαρκή κένωση της ουροδόχου κύστης με αποτέλεσμα βλάβη των νεφρών
  • Πλήρη αδυναμία ούρησης μετά από οξεία επίσχεση ούρων
  • Ακράτεια οφειλόμενη σε υπερπλήρωση ή αυξημένη ευαισθησία της κύστης
  • Λίθοι στην ουροδόχο κύστη
  • Υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις με υπόλοιπο ούρων
  • Υποτροπιάζουσα σοβαρή αιματουρία
  • Συμπτώματα ικανά να περιορίσουν δραστικά την ποιότητα ζωής του ασθενούς

Οι θεραπευτικές αποφάσεις είναι περισσότερο δύσκολες για τους άνδρες με μέσης βαρύτητας συμπτώματα. Πρέπει κυρίως να ζυγιστούν οι πιθανές επιπλοκές της θεραπείας σε σχέση με την έκταση των συμπτωμάτων. Ο κάθε άνδρας ξεχωριστά πρέπει να προσδιορίσει εάν τα συμπτώματα τον ενοχλούν αρκετά ή επηρεάζουν την ζωή του τόσο πολύ που να δικαιολογούν μία άμεση θεραπεία. Όταν επιλεχθεί μία θεραπεία πρέπει και ο ασθενής και ο ουρολόγος πρέπει να σταθμίσουν την αποτελεσματικότητα της κάθε μορφής θεραπείας σε σχέση με τις παρενέργειες και το κόστος τους.


Ποιες είναι οι θεραπευτικές επιλογές;
Σήμερα οι κύριες θεραπευτικές επιλογές για την αντιμετώπιση του Καλοήθους Προστατικού Συνδρόμου (ΚΠΣ) είναι:
  • Προσεκτική παρακολούθηση
  • Φαρμακευτική θεραπεία
  • Χειρουργική θεραπεία (laser, διουρηθρική, ρομποτική ή ανοιχτή προστατεκτομή)
ΣΧΗΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠ: ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΑΥΞΑΝΕΙ ΚΑΙ Η ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΠΙΠΛΟΚΩΝ.
ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΘΜΙΣΘΕΙ ΣΩΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΟΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΣΘΕΝΗ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ.

Εάν η φαρμακευτική θεραπεία αποδειχθεί ανεπαρκής σ’ ένα άνδρα που είναι ανίκανος να ανταπεξελθει στους κινδύνους του χειρουργείου και της νάρκωσης η απόφραξη της ουρήθρας και η ακράτεια των ούρων μπορεί να αντιμετωπισθεί είτε με διαλείποντες καθετηριασμούς είτε με τοποθέτηση μόνιμου ουροκαθετήρα (ο οποίος έχει ένα μπαλόνι που φουσκώνει μέσα στην κύστη έτσι ώστε να συγκρατείται μέσα σε αυτή). Ο καθετήρας παραμένει την θέση του για άγνωστο χρονικό διάστημα και αλλάζεται συνήθως κάθε μήνα.