| Οξεία μικροβιακή προστατίτιδα (Κατηγορία Ι) |
|
Τι είναι; Τι είναι η οξεία μικροβιακή προστατίτιδα;  ΑΙΤΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΙΤΙΔΑΣ Ποια είναι τα συμπτώματα της οξείας μικροβιακής προστατίτιδας; Παρουσιάζονται εντελώς ξαφνικά πολύ έντονα συμπτώματα κατά την ούρηση όπως σε μία οξεία κυστίτιδα συνοδευόμενα από υψηλό πυρετό και ρίγος:
Ποιες εξετάσεις απαιτούνται; Η δακτυλική εξέταση δείχνει ένα προστάτη πολύ ευαίσθητο και επώδυνο στην ψηλάφηση με αυξημένη τάση της κάψας και ασαφοποίηση του περιγράμματος. Σε περίπτωση δημιουργίας αποστήματος δίνει την αίσθηση του κλυδασμού (αίσθημα ψηλάφησης ενός μπαλονιού ή μίας φουσκάλας με υγρό). Στην γενική ούρων εμφανίζονται άφθονα ερυθρά αιμοσφαίρια, πυοσφαίρια, επιθηλιακά κύτταρα και μικρόβία καθώς και άφθονη βλένη. Στην εξέταση των τεσσάρων δειγμάτων ούρων ανευρίσκονται άφθονα βακτηρίδια στο πρώτο και στο τρίτο δείγμα ούρων καθώς και στο προστατικό έκκριμα. Όταν υπάρχει υποψία οξείας προστατίτιδας απαγορεύεται η μάλαξη του προστάτη γιατί μπορεί να προκληθεί μαζική έξοδος μικροβίων στην κυκλοφορία του αίματος με αποτέλεσμα σηψαιμία. Με καλλιέργεια ούρων και προστατικού εκκρίματος μπορεί να απομονωθεί το ακριβές βακτηρίδιο και να προσδιορισθεί η ευαισθησία του στα διάφορα αντιβιοτικά (αντιβιόγραμμα). Στο διορθικό υπερηχογράφημα μπορεί να αποκαλυφθεί ένα προστατικό απόστημα. Ποια είναι η σωστή θεραπεία; Το σπουδαιότερο είναι η άμεση έναρξης της αντιβίωσης σε υψηλή δόση, κατά προτίμηση με ενδοφλέβια ή ενδομυϊκή χορήγηση. Μετά το αποτέλεσμα της καλλιέργειας μπορεί ανάλογα με το αντιβιόγραμμα να συνεχισθεί η ίδια αγωγή ή να απαιτηθεί να γίνει αλλαγή αντιβίωσης. Τα αντιβιοτικά που δίνουμε είναι από τα ισχυρότερα, συνήθως της οικογένειας των φλουοροκινολονών (σιπροφλοξασίνη κτλ). Συνήθως δίνουμε δύο αντιβιοτικά ευρέως φάσματος, πχ φλουροκινολόνες σε συνδιαμό με αμινογλυκοσίδες (γενταμυκίνη, αμικασίνη κτλ.) ή με αντιβιοτικά των β-λακταμών (κεφαλοσπορίνες, ευρέως φάσματος κεφαλοσπορίνες). Η καλλιέργεια επιβεβαιώνει, τις περισσότερες φορές, την επιλογή του ουρολόγου. Η ανταπόκριση στη σωστή θεραπεία είναι συνήθως θεαματική, το ίδιο όπως και η εισβολή. Ο πυρετός πέφτει, η ούρηση βελτιώνεται. Η ενδοφλέβια ή ενδομυϊκή αντιβίωση σταματά, συνεχίζεται όμως η από του στόματος αντιβίωση για μερικές εβδομάδες. Για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων μπορούν να χορηγηθούν αντιφλεγμονώδη φάρμακα, αναλγητικά, σπασμολυτικά καθώς και καθαρτικά. Σε περίπτωση επίσχεσης ούρων ή σημαντικού υπόλοιπου ούρων ή προστατικού απόστηματος πρέπει να τοποθετηθεί μία προσωρινή παροχέτευση της ουροδόχου κύστης χρησιμοποιώντας έναν υπερηβικό καθετήρα. Σε περίπτωση μη σημαντικού υπολοίματος ούρων (μικρότερο από 100 κυβικά εκατοστά) μπορεί να χορηγηθούν φάρμακα που χαλαρώνουν την προστατική ουρήθρα (άλφα αποκλειστές, πχ Pradif, Xatral κτλ). Επιπλοκές Μερικές φορές που ο ασθενής δεν ανταποκρίνεται στη θεραπεία ή όταν μετά από προσωρινή βελτίωση αρχίζει πάλι υψηλό πυρετό, τότε κάτι συμβαίνει με τον προστάτη. Συνήθως σημαίνει ότι ενώ η φλεγμονή υπoχώρησε γενικώς, περιχαρακώθηκε όμως με σχηματισμό προστατικού αποστήματος. Στην περίπτωση αυτή, όπως άλλωστε και σε κάθε άλλο μέρος του σώματος, η διάνοιξη και παροχέτευση του αποστήματος είναι απαραίτητη. Γίνεται με το ίδιο εργαλείο - ρεζεκτοσκόπιο - με το οποίο αφαιρούμε τον προστάτη. Γίνεται δηλαδή μια διάνοιξη του αποστήματος από μέσα, από την προστατική ουρήθρα. Είναι πολύ εύκολη επέμβαση και επιφέρει άμεση ανακούφιση. Πριν καλά-καλά βγει ο ασθενής από το χειρουργείο έχει ήδη πέσει ο πυρετός του. Το ίδιο ενδέχεται να συμβεί και αυτομάτως, χωρίς επέμβαση. Η σοφή φύση βοηθάει το απόστημα να «σπάσει» στο κέντρο του προστάτη και το πυώδες περιεχόμενο του αποβάλλεται από την ουρήθρα. Κάτι τέτοιο όμως είναι συνήθως απρόβλεπτο και γι’ αυτό δεν πρέπει να περιμένουμε να «σπάσει» το απόστημα από μόνο του. Άλλες επιπλοκές της οξείας μικροβιακής προστατιτιδας εκτός από το απόστημα είναι:
Πορεία και πρόληψη Με την έναρξη της θεραπείας συνήθως υποχωρούν γρήγορα τα συμπτώματα. Μπορεί όμως μία οξεία προστατίτιδα να μετατραπεί σε χρόνια. Για την αποτροπή της χρονιότητας της είναι πολύ σημαντικό να ληφθούν όλα τα φάρμακα και κυρίως το αντιβιοτικό σύμφωνα με τις οδηγίες του ουρολόγου. Επιπλέον πρέπει να προληφθούν όλοι εκείνοι οι παράγοντες που ευνοούν την επαναζωπύρωση της φλεγμονής του προστάτη όπως για παράδειγμα κρύωμα στην περιοχή της πυέλου (παραμονή για μεγάλο χρονικό διάστημα με βρεγμένο μαγιό ή εσώρουχο, έκθεση σε ψυχρό νερό ή ρεύμα αέρα, κάθισμα σε ψυχρή επιφάνεια), παγωμένα πόδια, υπερένταση ή υπερκόπωση του πυελικού εδάφους (ποδήλατο, ιππασία). |
