Greek Albanian Bulgarian Croatian Dutch English French German Italian Russian Serbian

Χρόνια μικροβιακή προστατίτιδα (Κατηγορία ΙΙ)

Χρόνια μικροβιακή προστατίτιδα (Κατηγορία ΙΙ)

Τι είναι;
Αίτια
Συμπτώματα
Διάγνωση
Θεραπεία
Επιπλοκές

Τι είναι η χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα;
Όπως η οξεία έτσι και η χρόνια φλεγμονή του προστάτη μπορεί να προκληθεί από διάφορα μικρόβια, η οποία εμφανίζει ηπιότερα και πολλές φορές ακαθόριστα συμπτώματα και προσβάλει συνήθως άνδρες σε νέα ή μέση ηλικία.



Ποια είναι τα αίτια της χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας;
Η χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα μπορεί να προκληθεί από διάφορα μικρόβια, συνήθως από Εντεροβακτηρίδια και Γκραμ-Θετικά βακτηρίδια. Σπανιότερο φάσμα μικροβίων περιλαμβάνει αναερόβια μικρόβια, γονόκοκκο, χλαμύδια, ιούς, μύκητες και φυματίωση. Αμφιλεγόμενοι μικροβιακοί παράγοντες είναι το μυκόπλασμα και τα χλαμύδια.
Η χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα προέρχεται συνήθως από μία μη-πλήρως θεραπευμένη οξεία προστατίτιδα. Τα μικρόβια εισέρχονται στον προστάτη διαμέσου των αδενικών πόρων από παλινδρόμηση μολυσμένων ούρων. Η παλινδρόμηση αυτή των ούρων που είναι παθολογική συμβαίνει λόγω της αυξημένης πίεσης των ούρων από στένωση της ουρήθρας. Η στένωση αυτής της ουρήθρας μπορεί να είναι μηχανική (πχ υπερτροφία προστάτη με απόφραξη της ουρήθρας) είτε λειτουργική (πχ δυσενέργεια μεταξή ουροδόχου κύστης και σφιγκτήρα ή πυελικού εδάφους, την ώρα δηλαδή που πιέζει η κύστη τα ούρα προς τα έξω κλείνει και ο σφιγκτήρας αντί να χαλαρώνει για να περάσουν τα ούρα από την ουρήθρα).


Η ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΙΣΗ ΤΩΝ ΟΥΡΩΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΗ ΖΩΝΗ ΟΠΟΥ Η ΦΟΡΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΤΑΤΙΚΩΝ ΑΔΕΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕΤΗ ΣΤΗΝ ΔΙΟΔΟ ΤΩΝ ΟΥΡΩΝ.

Τέλος, τα ούρα μπορούν να εισέλθουν στον προστάτη από άλλες φλεγμονώδεις περιοχές διαμέσου της ουρήθρας, των εκσπερματικών πόρων, των αιμοφόρων ή λεμφοφόρων αγγείων.


Ποια είναι τα συμπτώματα της χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας;
Χαρακτηριστικά συμπτώματα είναι:
  • Ελαφρύ αίσθημα τάσης, πίεσης ή ψύχους στην περιοχή του περινέου με αντανάκλαση στους όρχεις και στην βουβωνική περιοχή
  • Πόνος στη μέση, συνήθως κατά την ανασήκωση μετά από παρατεταμένη παραμονή στην καθιστή θέση
  • Επιδείνωση συμπτωμάτων με το ψύχος
  • Διαταραχή της σεξουαλικής λειτουργίας (πόνο κατά την εκσπερμάτωση ή και μετά, με αποτέλεσμα ελαττωμένη επιθυμία για σεξ ή και ατελή στύση)
Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν:
  • Πόνος στην περιοχή της ηβικής σύμφυσης
  • Καύσος ή πόνος στην ούρηση
  • Η ούρηση συνήθως είναι συχνή ιδίως τη μέρα, μερικές φορές και τη νύχτα
  • Φαγούρα στην ουρήθρα συνεχής ή κατά την ούρηση
  • Έντονη επιτακτική ούρηση
  • Αίσθημα υπολοίπου ούρων
  • Διαταραχές των κενώσεων των κοπράνων
  • Επιτακτική ανάγκη για αφόδευση
  • Αίσθημα πίεσης στον πρωκτό
  • Σπερματόρροια (έξοδος σπέρματος από την ουρήθρα χωρίς σεξουαλικό ερεθισμό)
  • Αιμοσπερμία (παρουσία αίματος στο σπέρμα)
Συνήθως νέος άνδρας, το πολύ μεσήλικας, δίνει πολλές φορές την εντύπωση ότι η ασθένεια του τον έχει καταντήσει «ανάπηρο». Αποτέλεσμα όλων αυτών των συμπτωμάτων είναι ότι ο ασθενής μπορεί να περιπέσει σε πραγματική κατάθλιψη.


Πως γίνεται η διάγνωση της χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας;
Από το ιστορικό, προηγούμενες λοιμώξεις (όπως πχ οξεία προστατίτιδα, επιδιδυμίτιδα, ουρηθρίτιδα) μπορούν να υποδηλώνουν χρόνια μικροβιακή προστατίτιδα.
Ο προστάτης είναι κατά την δακτυλική εξέταση από το ορθό ευαίσθητος ή ακόμα και επώδυνος στην ψηλάφηση.
Οι εξετάσεις των ούρων, του προστατιτικού εκκρίματος και του σπέρματος είναι χαρακτηριστικές για την ύπαρξη μικροβιακής φλεγμονής και οι αντίστοιχες καλλιέργειες προσδιορίζουν το υπεύθυνο παθογόνο βακτηρίδιο και δίνουν τα αποτελέσματα του αντιβιογράμματος (έλεγχος ευαισθησίας στα διάφορα αντιβιοτικά).
Πρέπει να τονισθεί ότι η διάγνωση της χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας μπορεί να επιβεβαιωθεί μόνο με την εξέταση των 4 δειγμάτων ούρων κατά Meares και Stamey (δείγμα ούρων στην αρχή, στο μέσο της ούρησης, προστατικό έκκριμα μετά από μάλαξη του προστάτη και τέταρτο δείγμα ούρων μετά από την μάλαξη του προστάτη) ή με την εξέταση των 2 δειγμάτων ούρων κατά Nickel (δείγμα ούρων στο μέσο της ούρησης και μετά από την μάλαξη του προστάτη). Και οι δύο τεχνικές είναι ισάξιες. Δύο ευρήματα επιβεβαιώνουν την χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα:
  • Ο αριθμός των μικροβίων στο προστατικό έκκριμα και στο δείγμα ούρων μετά την μάλαξη του προστάτη πρέπει να είναι δεκαπλάσιος από εκείνον στο δείγμα ούρων στο μέσο της ούρησης.
  • Ο αριθμός των πυοσφαιρίων στο προστατικό έκκριμα πρέπει να είναι μεγαλύτερος από 10 κατά οπτικό πεδίο (ΚΟΠ) στην μεγάλη μεγέθυνση επί 1000 ή στο τέταρτο δείγμα ούρων μετά από μάλαξη του προστάτη περισσότερα από 10 πυοσφαίρια κατά οπτικό πεδίο (ΚΟΠ) στην μεσαία μεγέθυνση επί 400. Σαν κανόνας ισχύει και εδώ ότι ο αριθμός των πυοσφαιρίων πριν και μετά την μάλαξη του προστάτη στην εξέταση των δύο δειγμάτων ούρων πρέπει να 1 προς 10, αντίστοιχα (δηλαδή δεκαπλάσιος μετά την μάλαξη).

ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ 4 ΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΟΥΡΩΝ ΚΑΤΑ MEARES-STAMEY.
ΤΑ ΠΡΩΤΑ 10ml ΤΗΣ ΟΥΡΗΣΗΣ (VOIDED BLADDER 1, VB1) ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΝ ΣΤΑ ΟΥΡΑ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΡΗΘΡΑ.
ΤΑ ΟΥΡΑ ΠΟΥ ΣΥΛΛΕΓΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΣΟΝ ΤΗΣ ΟΥΡΗΣΗΣ (VB2) ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΡΟΔΟΧΟ ΚΥΣΤΗ. ΚΑΤΟΠΙΝ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΤΑΙ ΜΑΛΑΞΗ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΜΕ ΗΠΙΑ ΔΑΚΤΥΛΙΚΗ ΠΙΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΣΤΗΝ ΟΥΡΟΔΟΧΟ ΚΥΣΤΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΡΗΘΡΑ, Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΔΙΑΡΚΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ. ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΠΡΟΣΤΑΤΙΚΟΥ ΕΚΚΡΙΜΑΤΟΣ (EXPRESSED PROSTATIC SECRETION, EPS) ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΡΗΘΡΑ 2 ΜΕ 3 ΛΕΠΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΛΑΞΗ. ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΣΤΑΤΙΚΟ ΕΚΚΡΙΜΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΟΥΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΑΛΑΞΗ (VB3) ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ.
ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ 2 ΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΟΥΡΩΝ ΚΑΤΑ NICKEL ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΤΙΤΙΔΑ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ VB2 ΚΑΙ VB3 ΜΟΝΟ.



Ποια είναι η θεραπεία της χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας;
Συνήθως χορηγούμε αντιβιοτικό από το στόμα για ένα μικρό χρονικό διάστημα, μία-δύο εβδομάδες, κυρίως μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα των καλλιεργειών. Εάν πάλι η άμεση εξέταση (στο μικροσκόπιο) δεν δείξει πυοσφαίρια και οι καλλιέργειες είναι αρνητικές, τότε όλου του κόσμου τα αντιβιοτικά δεν θα κάνουν τίποτε! Εδώ είναι και η μεγάλη κατάχρηση θεραπείας που γίνεται σ' όλον τον κόσμο και όχι μόνο στην Ελλάδα. Όταν όμως η διάγνωση της μικροβιακής προστατίτιδας επιβεβαιωθεί, τότε πρέπει να γίνει προσεκτική και συστηματική θεραπεία με αντιβιοτικά. Ανάλογα με την πορεία της νόσου αποφασίζεται συνήθως και η διάρκεια της θεραπείας. Δεν μπορεί να είναι σύντομη. Πρέπει να γίνει αρχικά για αρκετές εβδομάδες, συνήθως 4-6 εβδομάδες, κυρίως γιατί υπάρχουν οι εξής δυσκολίες:
  • Πρώτον, είναι η υπόθεση των μικροβίων που «φωλιάζουν» μέσα στον προστάτη, μερικά, τουλάχιστον επιζούν και αργότερα αναζωπυρώνονται με καινούργια «επίθεση». Αυτή είναι και η λογική πίσω από την μακροχρόνια χρήση αντιβιοτικών, έστω και σε ελαττωμένες δόσεις.
  • Δεύτερον, ο προστάτης είναι γενικά ένα όργανο που δύσκολα «διαποτίζεται» από αντιβιοτικά. Υπάρχει μεγάλη δυσκολία στα περισσότερα φάρμακα να εισέλθουν στον προστάτη και εξασφαλίσουν ικανά επίπεδα για να σκοτώσουν τα μικρόβια που φωλιάζουν στον προστάτη. Ορισμένα όμως φάρμακα όπως ο συνδυασμός σουλφαμεθοξαζόλη/τριμεθοπρίμη (Septrin, Bactrimel) και οι κινολόνες τα καταφέρνουν πολύ καλύτερα. Γι' αυτό και προτιμούνται, ιδίως όταν δείχνουν ευαισθησία στο αντιβιόγραμμα.

Παρόλα αυτά, πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι το ποσοστό ιάσεως με τις κινολόνες κυμαίνεται από 55% έως και 100%. Με τα υπόλοιπά αντιβιοτικά η θεραπεία είναι λιγότερο επιτυχής. Στις περισσότερες μελέτες τα χαμηλά ποσοστά ιάσεως οφειλόταν στην επαναλοίμωξη από Γκραμ-θετικούς κόκκους ή ψευδομονάδα. Για τους Γκραμ-θετικούς κόκκους (εντερόκοκκοι, σταφυλόκοκκοι και αναερόβια) συνιστώνται οι νέες κινολόνες όπως η μοξιφλοξασίνη (Avelox, Octegra) ή και τα παραδοσιακά αντιβιοτικά, όπως ο συνδυασμός αμοξικιλλίνη/κλαβουλανικό οξύ (Augmentin) και η κλινδαμυκίνη. Η θεραπεία της ψευδομονάδας παραμένει η δυσκολότερη και η σιπροφλοξασίνη θεωρείται το ακόμη το ισχυρότερο αντιβιοτικό από το στόμα.

Σε ανθεκτικούς στην θεραπεία ασθενείς με συχνές υποτροπές συνιστάται είτε παρατεταμένη θεραπεία καταστολής των μικροβίων με χαμηλή δόση αντιβίωσης είτε διακοπτόμενη αντιβιοτική θεραπεία όπως στην περίπτωση μίας οξείας συμπτωματικής κυστίτιδας.

Πέραν της αντιβίωσης είναι απαραίτητο ο ασθενής, αν όχι να κόψει, τουλάχιστον να ελαττώσει δραστικά όλα τα ερεθιστικά ποτά ή φαγητά, όπως αλκοόλ, καφέ και καρυκεύματα. Όσο για το αλάτι, δεν έχει καμία σχέση με τον προστάτη. Όσο για ορισμένες τροφές που μπορεί να επηρεάζουν, δυσμενώς τον προστάτη, πρέπει οι ασθενείς να γίνουν οι ίδιοι... λίγο γιατροί του εαυτού τους! Όταν οι ασθενείς φάνε ή πιούνε κάτι το οποίο χειροτερεύει την κατάσταση τους, καλύτερα να μην το ξαναπάρουν για ένα διάστημα τουλάχιστον μέχρι να ελεγχθεί πλήρως η κατάσταση. Αυτή η «τυφλή» οδηγία στον ασθενή να κόψει τα πάντα δεν είναι σωστή. Η σωστή συμβουλή είναι: ελαφρά χρήση ναι, κατάχρηση όχι, έτσι ώστε η συνηθισμένη ζωή του πάσχοντος να μην διαταράσσεται τελείως.
Η σεξουαλική δραστηριότητα πρέπει να παραμείνει στα συνηθισμένα επίπεδα. Όσο δε για την πλήρη διακοπή του σεξ θεωρείται ότι κάνει μόνο κακό και όχι καλό στον ασθενή.
Μια σχετικά νεότερη θεραπεία που εφαρμόζεται ιδίως σε περιστατικά δύσκολα και πολύ ανθεκτικά στην αντιβίωση, είναι και η θερμοθεραπεία. Εδώ η τοπική αύξηση θερμοκρασίας των ιστών του προστάτη μέχρι 40 βαθμούς Κελσίου ή και λίγο πιο πάνω μπορεί να δώσει καλά αποτελέσματα. Πολλές φορές προσωρινά, ή έστω για λίγο διάστημα, αλλά πάντοτε πολύ ευπρόσδεκτα από ασθενείς οι οποίοι βρίσκονται μερικές φορές σε απελπισία.
Όσον αφορά τη χειρουργική αφαίρεση του προστάτη, αυτή πρέπει να την ξεχάσουμε. Πρώτον διότι τα άτομα αυτά είναι συνήθως νέα και δεν έχουν ακόμη αποκτήσει παιδιά. Αλλά κυρίως διότι σε άτομα με πολύ έντονη συμπτωματολογία η διουρηθρική αφαίρεση του προστάτη δεν κάνει συνήθως τίποτε. Πολλές φορές μάλιστα χειροτερεύει τα συμπτώματα. Εξαίρεση αποτελούν, ίσως, σπάνιες περιπτώσεις όπου η λιθίαση του προστάτη είναι τόσο εκτεταμένη που σχεδόν όλο το όργανο αντικαθίσταται κυριολεκτικά από χιλιάδες μικρούς λίθους. Τότε υπάρχει πιθανότητα βελτίωσης της κατάστασης τους, μετά όμως από εξαιρετικά εκτεταμένη αφαίρεση προστάτη και των λίθων (λέγεται και «ριζική διουρηθρική αφαίρεση»). Το ίδιο ισχύει και για τα λέιζερ, τα οποία είχα την ευκαιρία να εφαρμόσω εκτεταμένα στην Γερμανία. Τα αποτελέσματα υπήρξαν πολύ καλά επί υπερτροφίας προστάτη, όχι όμως επί χρονιάς προστατίτιδας.
Τέλος, όσον αφορά τις φυτικές ουσίες, που κυκλοφορούν με διάφορα ονόματα (Quercetin), μπορεί ο ασθενής να τα λαμβάνει εφόσον αισθάνεται καλύτερα. Μερικά από αυτά αποδεικνύεται ότι περιέχουν ουσίες όμοιες με αυτές του PROSCAR. Σημασία έχει το πως αισθάνεται ο ασθενής. Τώρα, πόσο από αυτό το αποτέλεσμα είναι φαρμακευτικό και πόσο ψυχολογικό, δεν έχει και μεγάλη σημασία. Η ποιότητα της ζωής μετράει και όχι τόσο η ασθένεια. Πρώτος ο Ιπποκράτης δίδαξε ότι πρέπει πάντοτε να νοιαζόμαστε για τον ασθενή σαν σύνολο και όχι μόνο για την επιμέρους πάθηση του. Πράγμα το οποίο φαίνεται όλο και πιο πολύ να ξεχνάμε τον τελευταίο καιρό. Απορροφημένος από την τεχνολογία και τις διάφορες εξετάσεις και τους πολύπλοκους δείκτες οι σημερινοί γιατροί κάπου ξεχνάνε τον ασθενή και τη γενικότερη ποιότητα της ζωής του. Γενική παραδοχή είναι άλλωστε ότι η ιατρική άρχισε να χάνει το πρόσωπο. Κατ' άλλους οι μηχανές κυριαρχούν, οι γιατροί παρακολουθούν και οι ασθενείς απουσιάζουν.

Ο ασθενής πρέπει να εννοήσει ότι ένας συνεχής επώδυνος ερεθισμός στην πιο ευαίσθητη περιοχή του σώματος του, στην περιοχή δηλαδή του προστάτη και η αδυναμία των αντιβιοτικών να «εκριζώσουν» την πάθηση, μπορεί να τον οδηγήσει μερικές φορές μεχρι και στην ψυχασθένεια. Πρώτα απ' όλα όμως, πρέπει να καταλάβει το μηχανισμό της χρόνιας προστατίτιδας.

Βασικά βήματα καθοδήγησης του ασθενή είναι ότι:
  • η κατάσταση του δεν έχει καμία σχέση με καρκίνο
  • δεν είναι καθόλου απαραίτητο να αναπτύξει αργότερα «μεγάλο προστάτη» δηλαδή υπερτροφία για την οποία θα χρειαστεί εγχείρηση
  • αυτή η κατάσταση είναι πολλές φορές «κυκλική» και επανέρχεται
  • πρέπει να αρχίζει να αναπτύσσει κάποιο βαθμό ανεκτικότητας στα συμπτώματα του
  • θαυματουργά φάρμακα και θεραπείες δεν υπάρχουν
Tα μεγαλύτερα θύματα της ιατρικής και παραϊατρικής «αγυρτείας» που υπάρχουν είναι, μετά τους καρκινοπαθείς, οι πάσχοντες από χρόνια προστατίτιδα ή και προστατοδυνία.


Επιπλοκές
Οι επιπλοκές της χρόνιας μικροβιακής προστατιτιδας είναι κυρίως δύο:
  • Υπογονιμότητα με διαταραχές της κινητικότητας κυρίως των σπερματοζωαρίων.
  • Επίδραση σαν εστία για την πρόκληση οροαρνητικών ρευματοειδών ασθενειών. Λοιμώξεις του ουροποιητικού μπορούν σε γενετικά προδιαθετιμένους ασθενείς, οι οποίοι είναι θετικοί στο HLA-B27, να προκαλέσουν μία παθολογική ανοσολογική αντίδραση, η οποία οδηγεί σε μία οροαρνητική αρθρίτιδα (σύνδρομο Marie-Struempell-Bechterew και σύνδρομο Reiter).

ΕκτύπωσηΗλεκτρονικό ταχυδρομείο

Πρόβλημα Στύσης;

Έχετε όντως πρόβλημα στύσης;
Αξιολογείστε μόνοι σας την στυτική λειτουργίας σας!

Κάντε το test

Πρόβλημα Ούρησης;

Αξιολογείστε μόνοι την ούρηση σας και τα συμπτώματα από τον Προστάτη. Ερωτηματολόγιο IPSS.

Κάντε το test

Βιοψία του προστάτη

H Iστολογική Σάρωση είναι μία νέα εφαρμογή για τον εντοπισμό ιστών, που είναι ύποπτοι για κακοήθεια.

Περισσότερα...

Ζωντανά Χειρουργεία

Ζωντανές επεμβάσεις video. Παρακολουθείστε τις δύσκολες περιπτώσεις.
Απαιτείται εγγραφή.

Δείτε τα Video